Miała zapach szczytów górSmak przestrzeni nosił mnie jak wiatrCo 

  dzień zdobywać ją to jak sięgać palcami chmurZostać na dłużej z nią to jak 

  znaleźć raj

  Już nie szukam jej - stracony czasChociaż wiem gdzie jest - adres 

  znamChoć jest tuż o krok - daleko zbytNie mam na to sił - co za wstyd

  Gdy chciałem spać to była snemTuliła moją głowę pełną smutnych 

  bzdurKiedy budziłem się to była dla mnie dniemWszystko za mało bym 

  wrócił do niej znów

  Już nie szukam jej...

  Jak ją zapomnieć? Jak się przed nią skryć?Jak jej nie spotkać? Jak 

  dalej sobą być?

  Już nie szukam jej...

  Gdy chciałem spać to była snem


Znów miałem głupią minę,

Gdy zatrzasnęłaś drzwi, 

Całe miasto tonęło we łzach, 

To był mój błąd - dobrze o tym wiem.



Ciągle naprawiam dziury,

Przez które kapie deszcz, 

Widzę szczeliny biegnące w moich drzwiach, 

One nie dają mi myśleć, że jestem sam.  



Minął tydzień, a ja czekam, 

Chciałbym wiedzieć, że na pewno wrócisz tu, 

Kolorami tęczy wymalowałem pokój, 

Bo ciągle wierzę - wierzę w Nas, 



Siedzę na parapecie okna, 

I obserwuję ludzi tłum - smutno mi, 

Już nadchodzi noc i na każdego z nich,

W domu czeka ktoś, a ja jestem sam...





Wtedy burza nadchodzi, wtedy pada deszcz, 

Nagle świat się rozpadał, płynie moja krew, 

Powiedz mi, jak długo jeszcze czekać mam,

Ale pośpiesz się, bo za późno będzie już.